tavazo

حجازی ، انسانیت و فوتبال

tavazo — Wed, 25 May 2011 09:23:56 +0000

مدتها بود که دیگه به این فوتبال فکر نمی کردم از دعوای بین استقلال و پرسپولیس و تراکتور و سپاهان و بقیه، از کری خوندن و فحش دادن به همدیگه، خسته شده بودم. ولی این چند روزه اوضاع یه جور دیگه است. وقتی تیتر اول روزنامه های پیروزی و پرسپولیس در زمانی که حجازی در بیمارستان بود و زمانی که فوت کرد به ناصر حجازی اختصاص داده شده بود وقتی که دیدم طرفداری فوتبال چه استقلالی و چه پرسپولیسی به دیدن ناصر خان در بیمارستان رفتن و در ورزشگاه آزادی براش اشک ریختن و بدرقه اش کردن، کمی به این فوتبال امیدوار شدم از اینکه درگیری های فوتبالی، انسانیت رو از بین نمی برده خوشحالم. بدرقه ای که از ناصر حجازی شد شایسته یک اسطوره بود و این مردم نشون دادن که برای اسطوره هاشون فارق از رنگ ها ارزش قائل هستن و انسانیت بالاتر از فوتبال است.

ادبیات سیاسیون

tavazo — Sat, 09 Oct 2010 11:13:14 +0000

یادمه یه زمانی ناطق نوری تو یکی از سخنرانیش راجع به گالیندوپل فرستاده سازمان ملل به ایران، گفت: این اقای گالیندوپل گالین چند پول …. !! اون موقع با دوستام چقدر حرص خوردیم که چرا باید رئیس مجلس از این ادبیات سخیف استفاده کنه ولی نمی دونستم که چند سال بعد رئیس جمهوری میاد که ادبیاتش یک سبک جدید در زبان فارسی ایجاد می کنه و یک سطح جدید تو ادبیات پایه گذاری می کنه به نام سبک احمدی نژادی که یک سطح پایین تر از ادبیات سخیف طبقه بندی میشه!

خاطره ای از سازماندهی جمعیت در مراسم ارتحال

tavazo — Fri, 04 Jun 2010 10:27:20 +0000

چند سال پیش، زمانی که دوران سربازی ام رو تو سپاه می گذروندم، برای مراسم ارتحال و ایجاد امنیت تو حرم، ما رو از یک روز قبل به مرقد بردند.
از همان شب، کلی آدم از شهرستانهای دور و نزدیک با اتوبوس به مرقد آورده بودند و در بیابان های اطراف مرقد و اتوبان قم اسکان داده بودند. برای آنها وسایل اسکان شبانه تدارک دیده شده بود. تانکرهای آب، توالت های صحرایی و حتی نگهبان های زیادی برای محافظت از آنها و اینکه شب و هنگام خواب اتفاقی براشون نیفته! مشخص بود که این افراد توسط نهاد خاصی برای ازدیاد جمعیت از شهرستانهای مختلف به مرقد آورده و سازماندهی شده بودند.
در روز 14 خرداد که سخنرانی انجام می شد، بیشتر این افراد مشغول بگو بخند و خرید از بازاری که توسط دست فروش ها راه اندازی شده بود، بودند.
البته اینکه اونها چه کاری انجام می دادند خیلی مهم نبود. هدف اصلی تولید انبوه جمعیت و مشخص شدن این ازدحام از طریق دوربین های موجود در هلی کوپترها بود!

کاریکاتوری از خاتمی که باعث توقیف هفته نامه توانا شد

tavazo — Wed, 05 May 2010 12:53:46 +0000

داشتم آرشیو روزنامه های قدیمی ام رو بررسی می کردم که مجموعه توانا رو بینشون پیدا کردم.
توانا، یک هفته نامه تمام کاریکاتور بود به مدیریت ایرج رستگار.

بیشتر کاریکاتوریست های مطرح رسانه ای آن زمان، تو این هفته نامه کاریکاتور می کشیدند. بزرگمهر حسین پور، مانا و توکا نیستانی، نیک آهنگ کوثر، علی درخشی و …
تو کشاکش بحث کاندید شدن یا نشدن خاتمی برای دور دوم ریاست جمهوری، بزرگمهر حسین پور کاریکاتوری از خاتمی کشید که مردم پایه های صندلی اون رو نگه داشته بودند و خاتمی هم می گفت: “من به خود نامدم اینجا که به خود باز روم”
همین کاریکاتور بهانه ای شد تا این نشریه در سال 83 توقیف شود. عکس پایین صفحه اول آخرین شماره توانا ست.
هر چند که خود خاتمی اعتراضی به این کاریکاتور نداشت، ولی چون حسین پور کاریکاتور یک روحانی رو کشید بود، نشریه تعطیل شد!

پاچه خواری!

tavazo — Tue, 27 Apr 2010 05:08:38 +0000

آدم حالش بهم می خوره از وضعیت سیستم اداری ایران
اینهمه کار کن و پروژه انجام بده اونقت از رئیس قدردانی می شه!!
کلی کار کردیم و عرق ریختیم و یک پروژه بزرگ رو که باید به پیمانکار بیرونی داده می شد خودمون انجام دادیم اونوقت همونایی که براشون کار انجام دادیم از رئیس روسایی که پول دستشونه کلی قدردانی می کنن و درخواست تشکر ویژه و هدایای ویژه از رئیس کل برای اونا دارن!! اون آخرا هم یه اسمی از مجموعه ما آوردن! اونم فقط برای اینکه خیلی ضایع نباشه چون رئیس روسا علاوه بر اینکه دخالتی تو انجام پروژه نداشتم کلی هم سنگ اندازی کردن! فکر کنم این روسا برخی از نقاط بدنشونو هیچ وقت نمی شورن چون به لطف این دوستان همیشه تمیزه!
واقعا در تعجبم از این سیستم مزخرف و اخلاق مزخرفتره برخی از این آدمای بادمجون دور قاب چین!

ساعات کاری ماه رمضان

tavazo — Thu, 20 Aug 2009 09:20:52 +0000

این کم کردن ساعات کاری در ماه رمضان هم از اون شاهکارایی که فقط از دست دولت احمدی نژاد بر میاد.
آخه روزه داری چه ربطی به کم شدن ساعات کاری داره؟ اصل روزه اینه که تو در وضعیت عادی زندگی از یکسری کارهای عادی که قبلا انجام می دادی خودداری کنی از جمله خوردن و آشامیدن.
حالا این چه ربطی به کم شدن ساعت کاری داره نمی دونم. اینجوری تقریبا ساعت کاری نصف شده و عملا کارایی کشور به نصف کاهش پیدا می کنه. نمی دونم وقتی یک تصمیمی می گیرن به عواقبش هم فکر می کنن یا نه؟

بازی های کثیف مخابرات

tavazo — Tue, 20 Jan 2009 13:06:44 +0000

در برنامه دیشب نود ، SMS های این برنامه دچار مشکل شده بود که بدون تردید این هماهنگی با مخابرات صورت گرفته بوده تا مثلا حمایت های میلیونی مردم از فردوسی پور و نود مشخص نشه. وقتی این حرکت زشت را دیدم داغ دلم تازه شد و یاد مشکلات خودم با مخابرات و بازی های کثیف آن افتادم.
مدتهاست که از مخابرات درخواست اینترنت بر روی فیبر کردیم . برای کشیدن و اتصال به فیبر تو بروکراسی های اداری مزخرف و پیچیده مخابرات، کار ما به شدت کند پیشرفت می کرد. در حالی که برخی به سرعت کارشون به قول معروف رله می شد. بالاخره راز موفقیت اونا رو کشف کردم! پول! افرادی از پرسنل مخابرات هستن که کارشون همینه. پول می گیرن تا این روال های کند رو سریعتر انجام بدن و مراحل اداری رو یکی پس از دیگری طی کنن. ما هم با یکی از اینها وارد مذاکره شدیم که ایشون درخواست سه میلیون تومان پول کرد و به قول خودش مقدمات کار را هم شروع کرد. ولی ما در نهایت یک آشنا تو مخابرات پیدا کردیم و از طریق اون کارهارو پیش بردیم و اون دلال رو رد کردیم. در نهایت با کلی خواهش و تمنا و بعد از یکسال فیبر ما وصل شد. در آبان ماه از مخابرات درخواست اینترنت واینترانت کردیم بعد از گذشت سه ماه که با اما و اگرهای مختلف کار ما رو انجام ندادن متوجه شدم اون فردی که اول پول می خواست و با اون مذاکره کرده بودیم و بعد ردش کردیم، داره کارشکنی می کنه و با ارتباطاتی که داره کارهای ما رو عقب می ندازه با اینکه یک آشنای با سمت بالا تو مخابرات پیدا کردیم ولی باز هم کار ما پیش نمی ره. قبلا می گفتن تو هر کاری آدم باید یا پول داشته باشه یا پارتی ولی تو مخابرات پارتی هم جواب نمی ده و تا پول ندی کارت انجام نمی شه. متاسفانه این کار روال شده و برخی از پرسنل مخابرات اینقدر این امر براشون عادی شده که اون رو حق خودشون می دونن و به درخواست کسانی که حق حساب اونا رو ندن، ترتیب اثر نمی دن.

وقتی مجبوریم به خاطر تحریم ایرانی بودن خودمان را مخفی کنیم

tavazo — Sun, 30 Nov 2008 14:50:23 +0000

امروز برای حل مشکلی در سیستم ذخیره سازی اطلاعات، نیاز بود یک نیروی فنی از شرکت سازنده به سیستم ما متصل بشه و مشکل را حل کنه.
برای اینکه به علت تحریم دچار مشکل ساپورت آن شرکت نشویم مکان خودمان را دبی معرفی کرده بودیم.
نیروی فنی هم که می خواست مشکل ما را حل کند در دفتر آن شرکت در دبی بود و اصرار داشت که خودش به محل بیاید! با هزار تا بهانه که آوردیم، راضی شد که به صورت ریموت مشکل را حل کند که این تازه اول ماجرای ما بود. چون برای این کار هر دو باید به یک سایت امن که برای این کار در نظر گرفته شده بود متصل می شدیم تا ایشان کنترل سیستم را داشته باشند و آن سایت هم برای ایران بسته بود!
مجبور شدیم به یک سروری در خارج از ایران VPN بزنیم و مشکلمان به این شیوه حل شد. وقتی آن شخص به سیستم وصل شد علاوه بر اینکه حواسم به کارهایی که می کرد بود باید مراقب بودم که متوجه نشود که من داخل ایران هستم و اتصال VPN من را نبیند چون این عملیات برای پیگیری های بعدی ثبت می شد و کافی بود لحظه ای IP حقیقی من مشخص شود. در این صورت علاوه بر اینکه دیگر از طرف آن شرکت ساپورت نمی شدیم، تمام مشتری های دیگری که مانند ما از آن شرکت خرید کرده بودند و پشتیبانی آن شرکت را داشتند دچار مشکل می شدند.
در نهایت مشکل مرتفع شد بدون اینکه معلوم شود من ایرانی هستم!
نمی دانستم به خاطر حل شدن مشکلی که مدتها با آن درگیر بودم خوشحال باشم یا از اینکه در ایران زندگی می کنم ناراحت.
همش تو ذهنم این سوال بود که چرا ما نباید مثل بقیه از این امکانات استفاده کنیم بدون اینکه موش و گربه بازی در بیاریم؟ واقعا کی مقصر این مشکلات است.
یاد آخرین افاضات رئیس جمهور محبوب!!! جناب آقای دکتر!!!!!!! احمدی نژاد افتادم که فرموده بودند: آنقدر قطعنامه بدهيد تا قطعنامه‌‌دان شما پاره شود! بله دکتر، آنها قطعنامه می دن ولی قطعنامه دان آنها پاره نمی شود آنها تحریم می کنن ولی تحریم دان آنها پاره نمی شود. تمام تبعات آن برای ماست ما مردمی که در این کشور زندگی می کنیم حالا شما سرتو بکن تو برف و با توهمات خودت سر کن ولی این چیزی را عوض نمی کنه و ما همچنان در حسرت این هستیم که مثل بقیه باشیم. واقعا این خواسته زیادیه؟

دلایل جعلی بودن مدرک کردان، عذر بدتر از گناه

tavazo — Tue, 30 Sep 2008 09:54:21 +0000

بالاخره آقای کردان، اعتراف کرد که مدرکش جعلی است. اما استدلال ایشان برای توجیه جعلی بودن مدرک در واقع عذر بدتر از گناه است.
ایشان در نامه خود به احمدی نژاد گفته اند که : مدرک ایشان به ‌واسطه فردی که از دانشگاه آکسفورد در امور زبان انگلیسی در تهران دفتر نمایندگی تأسیس کرده بود، صادر گردیده است و پس از مشخص شدن جعلی بودن مدرک از ایشان شکایت کرده است!
چند نکته در این باب قابل ذکر است:
1- اینکه آکسفورد فردی را برای امور زبان انگلیسی به ایران بفرستند و برای آن نمایندگی ایجاد کند خیلی دور از ذهن به نظر می رسد. حتی اگر فرض کنیم این فرد و این نمایندگی وجود داشته باشد، قطعا این نماینده باید به زبان انگلیسی مسلط باشد که بتواند نمایندگی در امور زبان انگلیسی! تاسیس کند و اگر این فرد مدرک کردان را جعل کرده باشد لااقل آنقدر سواد انگلیسی دارد که در مدرک جعلی غلط املایی و انشایی وجود نداشته باشد در حالی که مدرکی که وزارت کشور منتشر کرده بود غلط املایی و انشایی داشت.
2- حال فرض کنیم این فرد وجود داشته ولی نماینده آکسفورد نبوده و خودش را به عنوان یکی از اعضای آکسفورد جا زده و مدرک را به آقای کردان داده است. قطعا این فرد عاشق سیمای مبارک کردان نبوده که بدون چشم داشتی برای ایشان مدرک جعل کند. بنابراین جناب وزیر کشور باید مبلغ زیادی به ایشان داده باشد تا مدرک برایشان بگیرد (یا جعل کند) و بی تردید این مبلغ با مبالغی که در روال های عادی گرفتن مدرک پرداخت می شود تفاوت فاحش داشته است. در این صورت یا آقای کردان از جعلی بودن مدرک خبر داشته یا اینکه آنقدر IQ پایینی دارد که به راحتی کسی بتواند این چنین از او سو استفاده کند.
بهتر بود آقای کردان به جای اینکه کار غلط خود را توجیه کند، مردانه به کار اشتباهش اعتراف می کرد و پای عواقب آن هم می ایستاد.
البته از این جماعت که تشنه قدرت هستند چنین کاری بعید است آنها دست به هر کاری می زنند که قدرت را از دست ندهند.

بوی مدرسه

tavazo — Tue, 23 Sep 2008 13:37:56 +0000

هر سال اول مهر دلم برای مدرسه خیلی تنگ می شه. برای کتاب و دفتر و دوستای مدرسه و شیطنت های تو کلاس و درس و خیلی چیزای دیگه ولی حیف که اون لحظه های شیرین تکرار پذیر نیستند. به بچه هایی که کیفشونو به پشتشون انداختن و با دوستاشون به سمت مدرسه می رن یه جورایی حسودیم می شه! دوست داشتم هنوز دغدغه های مدرسه رو داشتم. تنها نگرانی های اون موقع زمانی بود که معلمت می خواست ازت درس بپرسه و تو درس نخونده بودی! کاش همه نگرانی ها اونجوری بود. آدما هر چی بزرگتر می شن دغدغه ها شون هم بزرگتر می شه. روزهای خوش گذشته و زمان تحصیل همیشه تو ذهنم زنده است و همیشه از اون لحظات خاطرات شیرینی برام تداعی می شه.
وقتی دبستانی بودم دوست داشتم سریعتر برم راهنمایی. وقتی به راهنمایی رفتم دوست داشتم دبیرستانی بشم و تو دبیرستان هم که همه فکرم به دانشگاه و دانشجو شدن بود و وقتی دانشجو شدم می خواستم هرچه زودتر فارغ التحصیل بشم و دنبال کار مناسب بگردم. الان کار مناسب دارم ولی گاهی فکر می کنم کاش هیچوقت نمی خواستم که بزرگتر بشم و تو همون زمان می موندم! البته روال زندگی همینه زمان گذشته بازگشت نداره. لحظه ها رو باید دریابیم که این لحظه ها همان خاطرات آینده خواهند بود و روزی حسرت آن را خواهیم خورد و آرزوی بازگشت به آن را خواهیم داشت.